Over Seeta

Moeder | MSc Orthopedagogiek | Orthopedagoog-Generalist | IMH-consulent | EMDR-therapeut | NARM-informed professional | neuro-sensitieve blik op co-regulatie|

Seeta is moeder en werkt al meer dan 14 jaar als orthopedagoog-generalist binnen de kinder-, jeugd- en volwassenpsychiatrie, de ouderenzorg (waaronder NAH en emotieregulatieproblematiek) en diverse onderwijs- en opvoedsettings.

Zij is gespecialiseerd in hechting, trauma, zenuwstelselontwikkeling, emotie- en gedragsregulatie en de ouder-kindrelatie. Haar werk wordt gekenmerkt door een neuro-sensitieve en relationele blik op gedrag, ontwikkeling en menselijke verbinding.

Seeta is opgeleid tot Orthopedagoog-Generalist, EMDR-therapeut en IMH-consulent (waaronder de basis van Theraplay) en heeft zich daarnaast verdiept in zenuwstelselregulatie, relationele ontwikkeling en herstelgerichte benaderingen zoals NARM.

Visie

Seeta kijkt naar gedrag en lichaamssignalen als betekenisvolle informatie in plaats van als een probleem dat opgelost moet worden.

Vanuit een zenuwstelsel-georiënteerde en HeartLanguage-informed benadering ziet zij gedrag als een uitdrukking van hoe mensen omgaan met veiligheid, stress, verbinding en ontwikkeling.

Volgens Seeta zijn veiligheid, regulatie en bewustwording niet het einddoel. Ze vormen de basis waarop mensen weer meer zichzelf kunnen zijn, meer verbinding kunnen ervaren en keuzes kunnen maken die passen bij wie zij werkelijk zijn.

Wanneer beschermingspatronen zachter worden en er meer rust ontstaat in lichaam en geest, ontstaat ruimte voor plezier, creativiteit, verbinding, betekenis en persoonlijke groei.

Niet alleen minder overleven, maar ook meer leven.

 

Werkwijze

In haar psycho-educatieve begeleiding ondersteunt Seeta ouders die ook als professional werken en teams bij het herkennen en begrijpen van signalen in gedrag, emoties en lichaam.

Vanuit dit bewustzijn wordt het vermogen tot zelfregulatie, co-regulatie en relationele afstemming versterkt. Hierdoor ontstaat meer ruimte voor aanwezigheid, keuzevrijheid en verbinding.

Daarbij staat niet het streven naar perfecte regulatie centraal, maar het ontwikkelen van:

- meer aanwezigheid;

- meer draagkracht;

- meer zelfbewustzijn;

- meer keuzevrijheid;

- meer authenticiteit;

- meer afstemming op jezelf en de ander.

Met behulp van psycho-educatie, ervaringsgerichte oefeningen en praktische toepassingen zoals ademhaling, proprioceptie, sensorische oriëntatie en lichaamsbewustzijn leren deelnemers hun automatische reacties beter herkennen en reguleren.

Van daaruit ontstaat ruimte om niet alleen rustiger te functioneren, maar ook om vorm te geven aan wat werkelijk betekenisvol is in hun leven, relaties en ouderschap.

Hechting, trauma en zenuwstelselontwikkeling

Een belangrijk onderdeel van Seeta's werk richt zich op de invloed van vroege ervaringen op het zenuwstelsel, de ontwikkeling van hechting en het vermogen tot emotionele regulatie.

Haar observaties zijn toestand-sensitief: gedrag wordt gezien als mogelijke informatie over de mate van ervaren veiligheid, verbinding en regulatie.

Vanuit kennis van hechting, trauma en zenuwstelselontwikkeling geeft zij taal aan wat er mogelijk in het zenuwstelsel gebeurt en hoe automatische beschermreacties, oude associaties en relationele ervaringen daarin kunnen doorwerken.

Zij doet daarbij geen stellige uitspraken over wat waar is, maar nodigt mensen uit om nieuwsgierig te onderzoeken wat herkenbaar, helpend en betekenisvol is binnen hun eigen context.

 

Relationele ontwikkeling

Naast haar expertise op het gebied van hechting, trauma en zenuwstelselontwikkeling heeft Seeta een bijzondere interesse in relationele ontwikkeling en menselijke verbinding.

Zij kijkt niet alleen naar hoe mensen zichzelf reguleren, maar ook naar hoe mensen vormgeven aan ontmoeting, betrokkenheid, wederkerigheid, samenwerking en samen leven.

Volgens Seeta zijn mensen niet alleen gericht op veiligheid, maar ook op verbinding, betekenis, groei en expressie. Relationele vaardigheden vormen daarom een essentieel onderdeel van menselijke ontwikkeling.

Naast veiligheid en regulatie verdienen ook ontmoeting, samenwerking, wederkerigheid, gedeelde vreugde en verbondenheid bewust aandacht binnen gezinnen, scholen, teams en gemeenschappen.

Teambegeleiding en professionalisering

Ook binnen teambegeleiding staat deze benadering centraal.

Professionals leren hoe zij afgestemd kunnen verbinden met cliënten, leerlingen, ouders of collega's, terwijl zij tegelijkertijd hun eigen regulatie, grenzen en professionele positie behouden.

Hierdoor ontstaat meer ruimte voor duurzame samenwerking, veiligheid, creativiteit en effectieve ondersteuning.

Missie

Mijn missie is om de taal van het zenuwstelsel, hechting en ontwikkeling toegankelijk te maken, zodat mensen beter begrijpen wat hen beschermt, wat hen belemmert en wat zij nodig hebben om tot hun recht te komen.

Zenuwstelselregulatie is daarbij geen einddoel, maar een fundament.

Wanneer veiligheid, verbinding en bewustwording samenkomen, ontstaat ruimte om meer jezelf te zijn, meer plezier, betrokkenheid en verbinding te ervaren en het leven vorm te geven op een manier die past bij jou, je kind en je gezin.

Zo kunnen mensen omstandigheden creëren waarin ontwikkeling, veerkracht, verbondenheid, levensvreugde en betekenis kunnen groeien.

Ik geloof dat mensen niet alleen gemaakt zijn om veilig te zijn, maar ook om te leven, te verbinden, te groeien en samen betekenisvolle ervaringen op te bouwen."

Persoonlijke inspiratie

Persoonlijk heb ik ontdekt dat verbinding, wederkerigheid en samen beleven voor mij belangrijke bronnen van vreugde, levendigheid en betekenis zijn.

Tegelijkertijd heb ik geleerd dat verbinding pas werkelijk voedend wordt wanneer deze gedragen wordt door voldoende gronding, veiligheid en verantwoordelijkheid.

De afgelopen jaren hebben mij geleerd dat we niet hoeven te kiezen tussen verbinding en zelfstandigheid. Juist wanneer beide ruimte krijgen, ontstaat de mogelijkheid om jezelf te zijn, de ander werkelijk te ontmoeten en samen het leven vorm te geven.

Voor mij komt het steeds weer neer op dezelfde kern:

Een lichaam dat zich veilig genoeg voelt om te verbinden.

Een mens die stevig genoeg staat om verantwoordelijkheid te nemen voor zijn eigen binnenwereld.

En relaties waarin betrokkenheid, wederkerigheid en samen beleven vanzelfsprekend onderdeel mogen zijn van hoe we met elkaar omgaan.